Wielki medal pamiątkowy to wyjątkowa forma, którą Skarbnica Narodowa honoruje jedynie najważniejsze wydarzenia i postacie związane z historią Polski. Ta okazała emisja ma średnicę aż 88,7 mm i waży 340 gramów.

Pierwsze 250 egzemplarzy z pełnej limitacji 5000 sztuk, opatrzono datą premiery 30.09.2011 – wygrawerowaną na rancie medalu. Każda z emisji posiada imienny, Indywidualnie Numerowany Certyfikat Autentyczności. Dzięki temu każdy egzemplarz tej emisji to prawdziwy rarytas dla kolekcjonerów.

Pierwsze sztuki tych unikalnych emisji, z numerami od 001 do 010, otrzymali twórcy filmu między innymi reżyser Jerzy Hoffman oraz Daniel Olbrychski – odtwórca roli Józefa Piłsudskiego. Kolejne emisje od numeru 011 są dostępne w sprzedaży wyłącznie dla Klientów Skarbnicy Narodowej.

„1920 Bitwa Warszawska” to wielki fresk historyczny upamiętniający jedno z najważniejszych polskich zwycięstw, bitwę, która zahamowała pochód Armii Czerwonej na Europę i pozwoliła Polsce zachować świeżo odzyskaną niepodległość. Twórca filmowych adaptacji Trylogii Henryka Sienkiewicza – Jerzy Hoffman oddał tym filmem hołd polskim bohaterom walczącym z sowieckim najeźdźcą.

Dziś moneta ta stanowi ogromną rzadkość i jedynie sporadycznie pojawia się na rynku kolekcjonerskim. Na aukcji w Nowym Jorku w 2010 roku jej okrągła wersja osiągnęła cenę 184 000 USD, ośmiokątna zaś 245 000 USD. Zalicza się ją do najrzadszych i najdroższych monet Ameryki Środkowej.

Kanał Panamski został zbudowany w latach 1904-14, łącząc drogą morską Ocean Atlantycki (przez Morze Karaibskie) z Oceanem Spokojnym. Dzięki temu można było uniknąć długiej i niebezpiecznej drogi dookoła Ameryki Południowej. Do dziś jest on jedną z najważniejszych dróg wodnych świata.

Otwarcie Kanału Panamskiego stało się okazją do wybicia w 1915 roku, w mennicy San Francisco (stąd litera S), okolicznościowej monety upamiętniającej międzynarodową wystawę „Panama Pacific”. Nie był to jednak jedyny powód emisji. Moneta stanowiła także okazję
do zaprezentowania możliwości i odrodzenia San Francisco po trzęsieniu ziemi,
które w 1906 roku zniszczyło prawie całe miasto.

Awers przedstawia głowę Ateny (rzymskiej Minerwy). Na rewersie widnieje sowa – symbol bogini Ateny. W otoku znajduje się nazwa wystawy PANAMA PACIFIC EXPOSITION, SAN FRANCISCO.

Wkrótce po rozpoczęciu produkcji okazało się, że tłoki mennicze są zbyt słabe, a otrzymany stop zbyt twardy. Kolejną trudnością była stosunkowo duża średnica i waga monety. Znaczna część emisji miała uszkodzenia powstałe na skutek błędów technologicznych, niewłaściwej rafinacji i błędów wynikających z bicia tych monet.

Okazało się także, że część monet nosi ślady „korekty” pozostałej po usuwaniu nadmiaru stopu. Na dodatek w części emisji zastosowano proces odwrotny – w trakcie wybijania nakładano na czysty krążek monetarny tzw. blank (kawałeczki stopu). W wyniku tego procesu, między poszczególnymi monetami wybitymi jednakową parą stempli wystąpiły drobne różnice w wyglądzie awersu i rewersu (mogła to być dodatkowa gwiazdka lub inny znak).

Szacuje się, iż do dzisiejszych czasów dotrwało zaledwie około 140 monet. Ze względu na problemy przy ich produkcji w 1794 roku, znalezienie egzemplarza wybitego bez skaz było w obecnych czasach prawie niemożliwe.  Dlatego astronomiczna cena, jaką uzyskała ta moneta jest w pełni uzasadniona. Liberty Dolar z 1794 roku, którego poprzednim właścicielem był Steven L. Contursi został zakupiony w prywatnej transakcji przez Cardinal Collection Educational Foundation of Sunnyvale, za niewyobrażalnie wysoką kwotę 7 850 000 USD.

Nowa emisja najdroższej monety świata Liberty Dolar z 1794 roku została wybita w najwyższej jakości menniczej – stemplem lustrzanym, z najczystszego srebra próby Ag 999/1000.

Jej awers przedstawia słońce z ludzką twarzą. Jest to tzw.  Słońce Majowe (Sol de Mayo) – jeden z narodowych symboli Argentyny.  Nawiązuje ono do wizerunku inkaskiego bóstwa solarnego Inti.

Na rewersie, między flagami i umieszczonymi pod nimi armatami, tworzącymi tak zwane  panoplia znajduje się godło, które od 1944 roku uznano oficjalnym godłem Argentyny. W jego górnej części znajduje się wschodzące słońce, symbolizujące wzrost i powstawanie potęgi kraju. W centrum tarczy widnieją dwie dłonie w uścisku trzymające drzewce, na których znajduje się kolejny symbol pokoju – czapka frygijska.

Nowa emisja najrzadszej monety Ameryki Łacińskiej została wybita w najwyższej jakości menniczej – stemplem lustrzanym, z najczystszego srebra Ag 999/1000. Dodatkowo emisja ta została uszlachetniona 24-karatowym złotem.

Benedykt XVI będzie osobiście przewodniczył beatyfi kacji. Fakt ten ma bardzo istotne znaczenie i stanowi odstępstwo od zasady, wprowadzonej przez niego na początku pontyfikatu. Będzie to pierwsza beatyfikacja, jakiej dokona następca Jana Pawła II.

Jej rewers przedstawia patrona Wenecji Świętego Marka oraz klęczącego przed nim dożę Alvise Mocenigo IV. Święty wręcza rodzaj proporca, symbolizującego przekazanie władzy. Dookoła widnieje napis: SIT T(ibi) XPE (Christe) DAT(us) Q(uem) TV REGIS ISTE DUCAT(us) – „Niech Ci, Chryste, będzie oddane to księstwo, którym rządzisz”.

Alvise Giovanniego wybrano dożą 19 kwietnia 1763 roku. Był siódmym z kolei dożą z rodu Mocenigo i czwartym o imieniu Alvise. Swój urząd sprawował aż do śmierci 31 grudnia 1778 roku. Nie uchodził za silnego władcę, zaś autorytetem była jego żona Pisana Korner, uznawana przez lud za „prawdziwego dożę”.

Ekskluzywna replika najdroższej złotej monety świata – Double Eagle z 1933 roku – uhonorowana specjalną emisją o wadze 340 g, platerowana czystym złotem.

Skarbnica Narodowa ma zaszczyt zaprezentować ekskluzywną replikę najdroższej złotej monety świata  – Double Eagle z 1933 roku. Replika o średnicy 88,7 mm i wadze 340 gram została wykonana  w najwyższej jakości menniczej – stemplem lustrzanym. Platerowanie 24-karatowym złotem  dodatkowo podnosi jej wartość.

Zainteresowanie repliką tej legendarnej monety jest niezwykle wysokie, dlatego podjęliśmy decyzję o jej udostępnieniu również w Polsce.  Ilość emisji jest naprawdę niska  – na świecie dostępnych jest jedynie 2500 replik w tym wyjątkowym formacie!

Na brzegu każdej repliki wygrawerowany jest indywidulany numer emisyjny, dzięki któremu emisje z danego bicia stają się unikalne.

Złota 20-dolarówka znana pod nazwą „Double Eagle 1933” została sprzedana anonimowemu kolekcjonerowi w 2002 roku za sumę 7 590 000 dolarów amerykańskich. Ustanawiając historyczny rekord sprzedaży stała się najdroższą złotą monetą świata.

Złoty „Mancus” o nominale 30 pensów został odnaleziony przypadkowo przez Alana Jane, mieszkańca Kempston -  przy pomocy wykrywacza metali. Znalazca natrafił na ten unikat podczas przechadzki po bagnistych Biggleswade Common, nad rzeką Ivel w Bedfordshire – we wschodniej Anglii, zaledwie 5 mil od domu.

To znalezisko o wadze 4,33 grama jest największym odkryciem brytyjskiej numizmatyki ostatnich stu lat. W 2004 roku dom aukcyjny Spinka w Londynie sprzedał tę złotą monetę za rekordową kwotę przekraczającą 350.000 funtów szterlingów. Tym samym, ten ponad 1200 letni złoty pens należy do najdroższych i najcenniejszych brytyjskich monet wszechczasów!

Na awersie tej wyjątkowej repliki widnieje prawy profil króla Coenwulfa z diademem na włosach oraz inskrypcją „Coenwulf król Mercjan”. Jej rewers ukazuje ornament kwiatowy otoczony inskrypcją „DE VICO LVNDONIAE”, wskazującą Londyn jako miejsce pochodzenia monety.

Tak zwany „gatunkowy talar” na pierwszy rzut oka nie różni się niczym od innych monet wybitych w tych latach. Dopiero ważąc ją można zrozumieć, dlaczego wśród wielu kolekcjonerów zyskał taką sławę. Jego ciężąr to aż 115 gramów, gdyż do jego wybicia użyto wielokrotnie cięższego krążka, niż miało to miejsce przy standardowych emisjach. Tego typu monety zwane są popularnie „piedfort”, a ich niezwykle rzadkie emisje zawsze wzbudzały zainteresowanie kolekcjonerów, tym bardziej, że wybijane były jedynie przy specjalnych okazjach lub dla uhonorowania wyjątkowych dostojników.

Znane są zaledwie cztery egzemplarze tej czterotalarowej monety. Ostatni z nich został zlicytowany dopiero w 2005 roku za cenę blisko 500 000 dolarów amerykańskich.