Skarbnica Narodowa - monety i medale

Na awersie repliki najcenniejszej włoskiej monety – złotego cekina znajduje się Chrystus trzymający jabłko królewskie – symbol władzy chrześcijańskiej nad całym światem, otoczony wieńcem z gwiazd.

Jej rewers przedstawia patrona Wenecji Świętego Marka oraz klęczącego przed nim dożę Alvise Mocenigo IV. Święty wręcza rodzaj proporca, symbolizującego przekazanie władzy. Dookoła widnieje napis: SIT T(ibi) XPE (Christe) DAT(us) Q(uem) TV REGIS ISTE DUCAT(us) – „Niech Ci, Chryste, będzie oddane to księstwo, którym rządzisz”.

Alvise Giovanniego wybrano dożą 19 kwietnia 1763 roku. Był siódmym z kolei dożą z rodu Mocenigo i czwartym o imieniu Alvise. Swój urząd sprawował aż do śmierci 31 grudnia 1778 roku. Nie uchodził za silnego władcę, zaś autorytetem była jego żona Pisana Korner, uznawana przez lud za „prawdziwego dożę”.

Ekskluzywna replika najdroższej złotej monety świata – Double Eagle z 1933 roku – uhonorowana specjalną emisją o wadze 340 g, platerowana czystym złotem.

Skarbnica Narodowa ma zaszczyt zaprezentować ekskluzywną replikę najdroższej złotej monety świata  – Double Eagle z 1933 roku. Replika o średnicy 88,7 mm i wadze 340 gram została wykonana  w najwyższej jakości menniczej – stemplem lustrzanym. Platerowanie 24-karatowym złotem  dodatkowo podnosi jej wartość.

Zainteresowanie repliką tej legendarnej monety jest niezwykle wysokie, dlatego podjęliśmy decyzję o jej udostępnieniu również w Polsce.  Ilość emisji jest naprawdę niska  – na świecie dostępnych jest jedynie 2500 replik w tym wyjątkowym formacie!

Na brzegu każdej repliki wygrawerowany jest indywidulany numer emisyjny, dzięki któremu emisje z danego bicia stają się unikalne.

Złota 20-dolarówka znana pod nazwą „Double Eagle 1933” została sprzedana anonimowemu kolekcjonerowi w 2002 roku za sumę 7 590 000 dolarów amerykańskich. Ustanawiając historyczny rekord sprzedaży stała się najdroższą złotą monetą świata.

Emisja ta upamiętnia jedną z najrzadszych a zarazem najbardziej pożądanych przez kolekcjonerów monet brytyjskich  – złotego pensa z 805 roku n.e. o potocznej nazwie „Mancus”.

Złoty „Mancus” o nominale 30 pensów został odnaleziony przypadkowo przez Alana Jane, mieszkańca Kempston -  przy pomocy wykrywacza metali. Znalazca natrafił na ten unikat podczas przechadzki po bagnistych Biggleswade Common, nad rzeką Ivel w Bedfordshire – we wschodniej Anglii, zaledwie 5 mil od domu. › czytaj dalej